ادبدل‌نوشته

آرزوهایی از پنج سال پیش

و هنوز هم از پنج سال پیش خودم _ از صفحه ی فیس بوکم_هدیه هایی از جنس امید دریافت می کنم. هدیه هایی که به آنها نیاز دارم.

صفحه ی فیس بوک من. ۱۹ مارچ ۲۰۱۳:

بهار می آید.

هرچند عادت به نوشتن مطلب طولانی و حرف طولانی ندارم.نمی دونم از کجا شروع کنم.امسال بهترین ها رو برای شما آرزومندم.موفقیت،سلامتی،ایمان و آنچه که در سفره ی هفت سین است.و بهترین ها را برای مردمان کشورم آرزومندم.

و دعایی هم برای خود می کنم.
امیدوارم امسال تلاش بیشتری کنم.از خدا می خواهم که تمام تلاشم را در جهت رضای خود و برای کشورم قرار دهد.امیدوارم وقتی تلاش می کنم به خودم نیاندیشم بلکه به چیزی فکر کنم که اهمیت اندیشیدن داشته باشد.تلاش برای وطنم در راه خدا.
هرسال به این می اندیشم که چه فرهنگ زیبایی از گذشته برایمان مانده که به این شدت با روح ما و روح طبیعت سرشته شده.چقدر زیباست.امیدوارم این فرهنگ رخت برنبندد و فرهنگ دیگران جای آن ننشیند.

هیچ وقت نا امید نیستم از این که همه چیز دگرگون شود.هیچ وقت.بهترین ها وقتی اتفاق می افتند که کسی آنها را پیش بینی نکرده.امیدوارم که امسال تفکر و عمل ما عوض شود.جشم ها را بشوییم و طور دیگر ببینیم.آن موقع گشایش از طرف خدا آسان است.

امام صادق علیه‌السلام درباره این عید فرموده‌اند: “… و هیچ نوروزى نیست که ما در آن متوقع گشایش و فرجى نباشیم زیرا نوروز از روزهاى ما و شیعیان ما است.”
پس باز هم می خوانم دعای زیر را و از آن نا امید نیستم:

یا مقلّب القلوب و الابصار یا مدبر اللیل و النهار یا محوّل الحول و الاحوال حوّل حالنا الى احسن الحال

بهار آن چیزی نیست که یک سیاست مدار می گوید.بهار اصلاً حرف نیست.بهار در دل من و شماست.بهار تنها جشن ملی نیست بلکه جشن طبیعت است.طبیعت درون و بیرون ما.

بهار می آید.

پ.ن.۱. پنج سال پیش نمی دونستم بعد از علامت نقطه باید فاصله بگذارم و سپس جمله ی بعد رو بنویسم. ترجیح دادم متن رو تغییر ندم و بگذارم همون طور که بوده بمونه.

پ.ن.۲. از جملات سیاسی با رنگ و بوی احساسی آخرش خوشم اومد. 🙂

پ.ن. آخر: این مطلب برای اولین بار در وبلاگ «هزار جلوه زندگی» منتشر شده است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا