نوشته های محمد روفرش باف

بسم الله وبلاگ‌نویسی را در زمانی دوباره شروع کردم که تب وبلاگ‌نویسی خوابیده بود و اینستاگرام در اوج بود و به گمانم هنوز هم هست. به این فکر می‌کردم که وبلاگ‌نویسی در عصر هوش مصنوعی چه جایگاهی دارد؟ به نظرم با روشی که من می‌نویسم تفاوت چندانی با قبل نکرده. بسیاری از آنچه در صدها پست نوشته‌ام از جنس تجربه‌های شخصی بوده و این تحارب کماکان حداقل برای خودم ارزش‌مندند. از کارهایی که شاید هوش…

به نام خدا بعد از حدود پنج سال، این پست را ذیل موضوع مهاجرت می‌نویسم. اکنون که شرایط نسبت به پنج سال پیش بسیار تغییر کرده این را می‌نویسم. دفعه پیش که چنین پستی را نوشتم دو سال پیش از مهاجرتم بود و اکنون بیش از سه سال از دوری‌ام از ایران گذشته. چیزی که می‌خواستم در موردش بنویسم، تاکیدی بود بر بعضی حرف‌های دکتر حامدی‌فر که سال‌ها پیش در وبلاگ نوشتم: من به همه‌ی…

بسم الله هوش مصنوعی مزایا و معایب مختلفی دارد. خیلی‌ها در موردش گفته و نوشته‌اند. از خود ChatGPT و اینها هم که بپرسی می‌گویند. در پنل وبلاگم دیدم اخیراً نوشته تولید محتوا با هوش مصنوعی. این دیگر چه سمی است. ترجیح می‌دهم بد و غلط و نارسا و کم بنویسم، اما وبلاگ نوشتنم حداقل دلی بماند. البته اگر با این همه وقفه افتادن بین نوشته‌هایم این کار ادامه یابد. شب خوش.