نوشته های محمد روفرش باف

بسم الله هوش مصنوعی مزایا و معایب مختلفی دارد. خیلی‌ها در موردش گفته و نوشته‌اند. از خود ChatGPT و اینها هم که بپرسی می‌گویند. در پنل وبلاگم دیدم اخیراً نوشته تولید محتوا با هوش مصنوعی. این دیگر چه سمی است. ترجیح می‌دهم بد و غلط و نارسا و کم بنویسم، اما وبلاگ نوشتنم حداقل دلی بماند. البته اگر با این همه وقفه افتادن بین نوشته‌هایم این کار ادامه یابد. شب خوش.

بسم الله امروز صبح که با خودم فکر کردم، از اینکه در زندگی کاری جز تحصیل و کار پژوهشی نکرده‌ام متاثر شدم. با خودم گفتم ۳۲ ساله ام ولی نه پولی درآورده‌ام؛ نه زندگی مشترک را شروع کردم و نه چیز دیگر. هرچند، زیاد درس خوانده‌ام؛ واقعاً زیاد. دوستم می‌گفت به آنچه کسب کرده‌ایم هم فکر کن. همین که بسیار بیش از یک داروساز معمولی در حیطه‌هایی عمیق شدی خوب است. یقیناً هست، اما این…

بسم الله دو سه روز دیگر، اگر اشتباه نکنم ۶ شهریور، نهمین سالی می‌شود که وبلاگ می‌نویسم. اکنون بالا رفتن این عدد تنها بهانه‌ای شده برای نوشتن چند کلمه. دیشب همین ساعات خواستم این پست را بنویسم ولی خوابم گرفت و ادامه ندادم. می‌دانم که این بیشتر یک خواب‌آلودگی عصبی بوده برای منصرف کردنم از نوشتن نه ناشی از خستگی. پس امشب کلماتی می‌نویسم. این تاریخ، نزدیک به زادروزم هم هست و بهانه را برای…