نوشته های محمد روفرش باف

به نام خدا بعد از حدود پنج سال، این پست را ذیل موضوع مهاجرت می‌نویسم. اکنون که شرایط نسبت به پنج سال پیش بسیار تغییر کرده این را می‌نویسم. دفعه پیش که چنین پستی را نوشتم دو سال پیش از مهاجرتم بود و اکنون بیش از سه سال از دوری‌ام از ایران گذشته. چیزی که می‌خواستم در موردش بنویسم، تاکیدی بود بر بعضی حرف‌های دکتر حامدی‌فر که سال‌ها پیش در وبلاگ نوشتم: من به همه‌ی…

بسم الله هوش مصنوعی مزایا و معایب مختلفی دارد. خیلی‌ها در موردش گفته و نوشته‌اند. از خود ChatGPT و اینها هم که بپرسی می‌گویند. در پنل وبلاگم دیدم اخیراً نوشته تولید محتوا با هوش مصنوعی. این دیگر چه سمی است. ترجیح می‌دهم بد و غلط و نارسا و کم بنویسم، اما وبلاگ نوشتنم حداقل دلی بماند. البته اگر با این همه وقفه افتادن بین نوشته‌هایم این کار ادامه یابد. شب خوش.

بسم الله امروز صبح که با خودم فکر کردم، از اینکه در زندگی کاری جز تحصیل و کار پژوهشی نکرده‌ام متاثر شدم. با خودم گفتم ۳۲ ساله ام ولی نه پولی درآورده‌ام؛ نه زندگی مشترک را شروع کردم و نه چیز دیگر. هرچند، زیاد درس خوانده‌ام؛ واقعاً زیاد. دوستم می‌گفت به آنچه کسب کرده‌ایم هم فکر کن. همین که بسیار بیش از یک داروساز معمولی در حیطه‌هایی عمیق شدی خوب است. یقیناً هست، اما این…