نوشته های محمد روفرش باف

بسم الله بیش از شش ماه از شب‌نوشت پیشین فاصله داریم. اما از نظر سیر حوادث، گویی شش سال گذشته. سیر اتفاقات آنقدر سریع بوده که یک ماهش مانند ده سال از سال‎‌های قبل و چه بسا سریع‌تر است.  پیش از این، سال‌های پیش، نوشتن در اینجا یکی از پناهگاه‌های من بود. یکی از عاداتی بود که در اوقات سختی به آن پناه می‌بردم. اما ابتدا نشد و بعد، دیگر دست و دلم به ادامه‌ی…

بسم رب الشهداء  روز ۱۸ شهریور ۱۳۹۶ در وبلاگ پیشینم پستی در مورد رهبر شهید نوشته بودم. امشب، با قلبی که اندوه دارد و نمی‌داند چگونه با این اندوه پیش رود، بخش نهایی آن پست را بازنشر می‌کنم: و سخن آخر و لب کلام: خیلی زود دیر می شود و حقیقت اگرچه تلخ است اما اجتناب ناپذیر؛ یا ما چند روزی، چند ماه یا چند سالی دیگر زودتر از دنیا می رویم یا ایشان. چه…

بسم الله حدود شش ماه از آخرین پستی که نوشتم گذشت. چه مصائبی در این مدت بر ما وارد شد که خودت بهتر از من دانی.  در مراسم تشییع رهبر شهید عزیز نمی‌توانم حاضر باشم. حتی نشد در اندوه فراقش چیزی اینجا بنویسم. و علاوه بر نبودن در تشییع، افقی در پیش رویم نیست که چه موقع می‌توانم دوباره به ایران سر بزنم. در این برهه که ننوشتم، بسیار کار کردم. بسیار؛ طوری که حتی…