خویشتن پردازی

من در میانه‌ی راهم. در وسط بیابان تردید. گذر عمر همچون خورشیدی بالای سرم می‌تابد. و می‌تابد و من عرق…

من زندگی کردن را یاد نگرفتم. شاکر بودن را یاد نگرفتم. دیدن نیمه‌ی پر لیوان را یاد نگرفتم.  هرچند نمی‌دانم…

در نداریِ سربازی، همین موقع‌ها سال پیش، چقدر خرج این وبلاگ کردم. سال پیش تازه اواخر دی بود که علاوه…

کودک که بودم این سوال در ذهنم بود که چرا شب یلدا را جشن می‌گیریم؟ طولانی‌ترین شب؛ طولانی‌ترین تاریکی. چرا؟…

مطالبی که مدت‌هاست می‌خواسته‌ام بنویسم مدت‌هاست ساکت نشسته‌اند_ زیر تلی از خاکستر روزمرگی و تلاش‌های روزانه. بعضی‌هایشان از جنس الماسند…

به نام او خسته می‌شوم. خسته شده‌ام. زیاد تلاش می‌کنم اما ثمری نمی‌بینم.  یکی دو ماه پیش بود که اینستاگرامم…

به نام او از مرگ نمی‌ترسیدم، چون به آن فکر نمی‌کردم؛ چون نادیده‌اش می‌گرفتم. وقتی فکر کنم می‌ترسم. اگر همین…

به نام او روزی بود که اطرافیانم من را آدمی انگیزشی می‌دیدند. امروز که دیگر آن‌چنان اطرافیانی ندارم. حدود چهار…

چقدر بالا و پایین شدم امروز. چقدر زیاد. امروز عصر به تحیر رسیدم: خدایا. چه کنم؟  یکی از اقواممان بر…

آمدم با عنوان «آموخته‌ها و تجارب جدید» باز هم بنویسم. با خود گفتم چرا؟ حتی اگر تجربه‌ای و آموخته‌ای هم…