نوشته های محمد روفرش باف

به نام او در میان این همه پایین و بالا شدن‌ها و بدون ذره‌ای تفکر کار کردن‌ها و تلاش بی‌وقفه برای کسب درآمدها و اسیر اقتصاد شدن‌ها یک مفهومی که انگار گم می‌شود برکت است.  برکت چیست؟ و چطور تعریف می‌شود؟ نمی‌دانم. اما برای همین نمی‌دانم مصداق سراغ دارم. فکر کنم هرکسی مصداق برایش سراغ دارد. یک مثال تخیلی‌اش می‌شود اینکه سه میلیون تومان آدمی بیشتر از سی میلیون تومان من کار بدهد.  شاید بگوییم…

به نام او به دیدار آقایی کتاب‌فروش رفتم. یکی از دوستان انجمن ادبی باران گفت اگر می‌خواهم در مورد تاریخچه انجمن ادبی بیشتر بدانم بهتر است به او مراجعه کنم. در زیرزمین یک پاساژ مغازه داشت. ده سالی از من بزرگتر بود. در خلال حرف‌هایش به اسم کلی از بچه‌های قدیم انجمن اشاره کرد که من هیچ‌کدامشان را ندیده‌ام و شاید هیچ‌وقت نخواهم دید. در میان اولین کسانی که انجمن ادبی را راه انداختند نام…

به نام او اصلاً شب‌نوشت را برای این آغاز کردم که هر حرف باربط و بی‌ربطی که به ذهنم رسید آزادانه بیایم و بگویم. هرچه هست را پشت سر هم بگویم. آیا به آنچه شب‌نوشت* را به خاطرش آغاز کردم پایبندم؟ حدوداً روزی شش هفت ساعت ناقابل درس می‌خوانم. باورت می‌شود؟ مقاله می‌خوانم و ویدئو می‌بینم و … سختم است. گاهی اذیت می‌شوم. اما از این کار دلزده نیستم. اتفاقاً خیلی وقت‌ها با اشتیاق درس…