نوشته های محمد روفرش باف

محمد روفرش‌بافخرداد ۴, ۱۳۹۹

۰

هر دم از این باغ بری می رسد

ما ز دریاییم و دریا می‌رویم. عکس از روزهای پایانی ۹۷.  می‌دونم شرایط اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فلان، بیسار، بهمان و … کشورمون خوب نیست. الکی من رو متهم نکن به خوشبینیِ ساده‌دلانه و ساده‌لوحانه. تو اصلاً بگو یکی راضی باشه از این وضع زنگ بزن هماهنگ کنیم با هم بریم کتکش بزنیم. اما… یک امای بزرگ سر راه هست و اون اما اینه که “باشه. قبول که اوضاع بده. اگر می‌خواهی گله کنی، بکن. اگر…

محمد روفرش‌بافاردیبهشت ۲۳, ۱۳۹۹

۰

روزگار کودکی

خانه‌ی اولی که پدر و مادرم در اصفهان خریدند در کوچه‌ی آقلور سابق و کوچه‌ی شهید هاکوپیان فعلی قرار داشت. پدر و مادرم به این کوچه، “کوچه طاقی” می‌گویند. علتش هم که مشخص است: به خاطر وجود این خانه در آن کوچه. آن موقع این خانه سکنه داشت، اما الان کافه شده است. خانه‌ی ما دقیقاً خانه‌ی سمت چپ این بنا بود. توضیح دیگر اینکه این محله که در آن زندگی می‌کردیم از محله‌های قدیمی…