نوشته های محمد روفرش باف

اشکال کارِ همه با یکدیگر مشترک نیست. بعضی‌ها اشکال کارشان این است که آنقدر بی‌فکری می‌کنند که بعدها که در چاه افتادند باید برای بیرون آمدن نه به اندازه‌ی فکرهایی که نکرده بودند، بلکه چندین برابر آن موقع فکر کنند تا از آن چاه در بیایند. بعضی‌های دیگر اشکال کارشان این است که آنقدر فکر می‌کنند که در چاه نیفتند که اصلاً حرکت نمی‌کنند و جلو نمی‌روند؛ گویی که به زمین میخکوب شده‌اند. این بعضی‌های…

چند روز پیش که به اصفهان آمده بودم بحثی را با پدرم داشتیم که ذهنم را درگیر کرد. پدر من، مثل همیشه، تاکید داشت در طول سربازی وقت خود را هدر ندهم و آن را صرف کارهایی کنم که در رزومه‌ام ثبت شود؛ کارهایی که به من در آینده کمک کنند که مسیر تحصیلی و شغلی بهتری را در آینده طی کنم. من، تا جایی که یادم می‌آید در طول زندگی‌ام همواره همینطوری زندگی کرده‌‌ام؛…