نوشته های محمد روفرش باف

بسم رب الحسین  دوباره به نوشتن شب‌نوشت برمی‌گردم. جسته گریخته و نامنسجم. اگر ذره‌ای از این امیدی که این چند ماه در من جوانه زد را در سال‌های پیشین عمرم داشتم، فلک را سقف می‌شکافتم و طرحی نو برمی‌انداختم.  بخشی از نگاهی که اخیراً پیدا کرده‌ام: اگر مهارت و تکنولوژی، در حد ابزار دیده شوند، سر جای خودشان نشسته‌اند؛ جایی که باید باشند؛ جایی که شکوفایی می‌دهند. اما اگر قرار باشد غایت انسان شوند، گمراهی…

به نام او از روزی که تصمیم گرفتم در مورد تاریخ و فرهنگ ایران مطالعات بیشتری داشته باشم حدود سه سال می‌گذرد. مطالب ارزشمندی خواندم. در مورد زبان فارسی، فرهنگ ایرانی، قومیت‌های ایران، ادیان ایران، اساطیر ایران، تاریخ ایران، التقاط فرهنگی که به نظر من از اصلی‌ترین ویژگی‌های فرهنگ ایران است و … هنوز هم چیزهای بسیاری برای یاد گرفتن باقی مانده است. خلاصه بگویم: ایران، شگفت‌انگیز است. نه فقط تاریخش، بلکه حال آن هم…

به نام پروردگار کارهای زیادی را روی کاغذ نوشته‌ام که انجام دهم. کتاب‌های زیادی باقی مانده برای خواندن. اقدامات خوب زیادی هست که باید انجام دهم. جوانی و عمر چقدر کوتاه است. فرصت چقدر اندک است.  از نظر فکری، خودم را در دوره‌ی گذاری می‌یابم و نه در دوره‌ای ثبات. شگفت‌انگیز و ترسناک است ندانستن اینکه به چه سمتی در حرکتم. در بلاتکلیفی عجیبی به سر می‌برم و جالب اینجاست که مثل سابق از این…