نوشته های محمد روفرش باف

به نام خدا تصمیم گرفتم امشب هم بنویسم؛ به یاد سال‌های گذشته که بیشتر می‌نوشتم. از مسائلی که همیشه داشته‌ام و هنوز هم دارم مشکل تصمیم‌گیری است. این قضیه در بخش‌های متعدد زندگی برایم ایجاد مشکل می‌کند. مثلاً، اکنون در کارم دچار این مشکل هستم که نمی‌دانم چه تستی را این هفته بگذارم و چه تستی را نگذارم. به نظرم این هم از همان کمال‌طلبی آب می‌خورد که دنبال این بوده‌ام که بهترین کارِ ممکن…

به نام خدا طول می‌کشد که خود را راضی کنم که دوباره اینجا را به‌روزرسانی کنم. سختم است. هر بار که می‌آیم بنویسم لیست کارهای بهتری که می‌توانم انجام دهم به ذهنم می‌آید. حتی هیچ کاری نکردن یا اتلاف وقت محض مانند چک کردن فیس بوک را، که دیگر تقریباً کسی به خصوص ایرانی‌ای در آن فعال نیست، به نوشتن در اینجا اولویت می‌دهم. بگذرم. یک سری چیزها در ذهنم اولویت‌شان عوض شد. یکی‌اش یادگیری…

بسم الله می‌خواستم شروع به زبان آلمانی خواندن کنم. اما نشد. بخش بسیار بزرگی از ساعات من صرف کارهای عملی آزمایشگاه یا کارهای ذهنی نظیر فکر در مورد چیزهایی که می‌خوانم می‌شود و انگار دیگر مغزم قبول نمی‌کند برای زبان خواندن هم فشار زیاد دیگری را بر خود تحمیل کنم.  از نگاه من که بیش از دو سال است در ایران نیستم، شرایطی که در ایران هست من را یاد این آیه‌ از قرآن کریم…