نوشته های محمد روفرش باف

به آب بنگر. این‎ بار به آب نه به دیده‌‎ی یک ابزار، بلکه به‎ خاطر خودش به آن نگاه کن. هربار که سراغ آب رفتی خواستی از آن بهره‌‎ای ببری؛ آن را بنوشی، با آن گیاهی را آب دهی، و صدها کار دیگر با آن ترتیب ‎دهی، اما این ‎بار به آب واقعاً نگاه کن. حتی اگر دغدغه‎‌های هیچ و پوچ دنیا و مشغله‎‌های بی‎‌پایانش اجازه‌‎ات داد کف دستت را پر از آب کن، آن…

دو سه روز پیش خواندن کتاب “سه‎‌شنبه‌‎ها با موری” را به پایان رساندم، کتابی که خیل نظرات منفی‌‎ای که در موردش شنیده بودم رغبتم را برای زود خواندنش کم کرده بود. به هرحال خواندمش و علی‌‎رغم خیل نظرات دوستش داشتم. موری که آینده‎‌ای و حادثه‎‌ای نزدیک‎تر از مرگ به خود نمی‌‎دید از عشق می‎‌گفت، از وارونه شدن و ارزش‎‌های جامعه می‎‌گفت؛ که آنچه باارزش است را بی‌‎ارزش می‌‎پنداریم، نظیر عشق و صمیمیت و خانواده، و…