نوشته های محمد روفرش باف

منظورت ازیناست؟ پس از خستگی بسیارِ تهران‌گردی به هتل برگشتم تا استراحت کنم. با کارمند خوش‌هیکل سیبیلوی هتل، آقای صانعی، که در این چند روز با هم رفیق شده بودیم خوش و بش و شوخی کردم و کلید اتاق را از او گرفتم. وارد اتاق شدم، لباس‌هایم را درنیاوردم و حتی چراغ را روشن نکردم. با نور موبایل به سوی تخت رفتم، روی تخت افتادم و به خوابی عمیق فرو رفتم. تیغ آفتاب از لای…

در جلسه‎‌ی آخر انجمن باران در سال ۹۷ در مورد این بحث شد که اصلاً ادبیات به چه درد می‎‌خورد. آیا ادبیات را می‎‌توان مفید دانست یا کاستی‎‌هایی هم دارد. گفتگو در این رابطه طولانی بود؛ من هم به‎ دلیل اینکه با یکی از اساتیدم در دانشکده داشتم حرف می‎زدم برای شنیدن همه‌‎ی گفتگو حضور نداشتم، اما وقتی برگشتم یکی از دانشجویان سابق پزشکی که علاقه‌‎مند به نظم بود و اسمش را هم یادم رفته…