دل‌نوشته

به نام همان او که سال پیش دل سپردمش آغاز می‌کنم. همان ایزد یکتایی که سال پیش، بعد از این…

به نام ایزد یکتا روزی بود و روزگاری. نقاش‌باشی‌ای بود به نام «حسین شیخ». حسین یکی از شاگردان کمال‌الملک بود،…

به نام او صرفاً جهت خالی نبودن عریضه می‌نویسم. برای اینکه جوهر قلمم خشک نشود. برای اینکه جان تازه‌ای بدمم…

به نام او چه دل پُری دارم برای نوشتن. دلی که رها کردن دست‌هایم را روی کیبورد می‌طلبد و کماکان…

هوالباقی باور کنی یا نه، هر شروعی را یقیناً پایانی است. هیچ چیز در این دنیا از این قاعده مستثنا…

چند روز پیش که به اصفهان آمده بودم بحثی را با پدرم داشتیم که ذهنم را درگیر کرد. پدر من،…

دلم برای همین موقع‌ها، منتها همین موقع‌های شش سال پیش تنگ شده؛ برای زمانی که دانشجوی ترم چهار بودم و…

حکایت زندگی ما حکایت زندگی آدم برفی‌ای است که همیشه از زندگی ناراضی است. آدم برفی ناراضی، رضایتش را در…

چند روزی است بیشتر می‌نویسم. کمتر به این فکر می‌کنم که خوب می‌نویسم یا بد؛ نوشته‌هایم به درد کسی می‌خورد…

امشب داشتم با محسن حرف می‌زدم. از این می‌گفتم که من در طول این سال‌ها به خیلی از چیزهایی که…