نوشته های محمد روفرش باف

من که می‌دونم…آخرش اون روزی که همه‌ی ما ازش واهمه داریم می‌رسه. روزی که آدم فضایی‌ها به سیاره‌ی ما می‌آیند تا ما رو بخورند. البته نباید این قضیه باعث بشه ماها خدای ناکرده نگرش منفی به آدم فضایی‌ها پیدا کنیم؛ به‌هرحال آدم فضایی‌ها هم زن و بچه دارند و حتی اگر خودشون حاضر بشوند گرسنه بمونند دوست ندارند جلوی زن و بچه‌شون شرمنده بشوند، پس ناچار هستند که براشون غذا تامین کنند. به عبارت دیگر…

او از معدود اساتیدی دانشگاه است که دوستش داشتم و دارم. منشش را، سوادش را، دین‌داریش را. به جزئت می‌گویم اگر او و تعدادی انگشت‌شمار از اساتید دیگر نظیر اساتید راهنمای خودم در دانشگاه نبودند هیچ‌وقت به برگشتن به دانشگاه و استاد شدن در آن حتی فکر هم نمی‌کردم. در روزهای اولی که در سال ۹۱ وارد دانشگاه شده بودم، روزی دیدم که لیست کلاس ما را در پنل کنار داروخانه‌ی مدل زده‌اند و جلوی…

به نام خدا چند روز پیش خبری خواندم که ظاهراً قرار است برنامه‌های فعلی من برای زندگی را کلاً عوض کند. بخشی از متن خبر* این‌چنین است: سردار تقی مهری، رئیس سازمان وظیفه عمومی ناجا گفت: کلیه مشمولان فارغ التحصیل گروه پزشکی و پیراپزشکی که در مهلت معرفی یکساله قرار دارند، می‌بایست تا پایان فروردین ماه سال جاری برای اعزام به خدمت اقدام کنند. وی ادامه داد: این مشمولان می‌بایست تا پایان فروردین ماه با…