نوشته های محمد روفرش باف

بسم الله انا لله و انا الیه راجعون عموی بنده، که یکی از نزدیک‌ترین‌ آدم‌ها به بنده بود، امروز بعد از تحمل دوره‌ای بیماری سخت به رحمت خدا رفتند.  چاره‌ای جز صبر و دعا نیست.  برایشان دعا کنید.  یا حق. 

به نام خدا کمک می‌خواهید؟ سفری کوتاه به برلین داشتم. یک شب در ایستگاه مترو دیدم دو خانم که اهل آسیای (جنوب) شرقی به نظر می‌آمدند وسایلی با خود داشتند من جمله یک کاسلکه و بچه و … گفتم تعارفی بزنم. پرسیدم: «کمک می‌خواهید؟» خانمی که بچه‌ای یکی دو ساله در بغل داشت و کالسکه را هم با مصیبت با خود می‌کشید گفت بله. انتظار داشتم که کالسکه را به من بدهد، اما قضیه مطابق…

به نام خدا سی و سه روز پیش قرار بود این مطلب را بنویسم، ولی به دلیل وقت نداشتن یا هر چیز دیگری که یادم نمی‌آید ننوشتمش. امشب هم کمی خوابم می‌آید، اما می‌دانم اگر ننویسم احتمالاً این مطلب هیچ وقت نوشته نخواهد شد و رشته‌ی مطالبی که ابتدای هر سال در مورد سال قبل می‌نوشتم از هم خواهد گسست.  سال ۱۴۰۳ در مجموع سال سخت و خاصی بود. و این فقط محدود به من…