نوشته های محمد روفرش باف

دوست دارم پیش از مرگم جهان را بهتر بفهمم.  این حرف بدین معنا نیست که ما آدم‌ها خیلی چیزها راجع به جهان می‌دانیم.  اما دوست دارم از عصاره‌ی تجربه و خرد بشری تا قرن بیست و یکی که در آن هستیم بیشتر آگاه باشم.  حیف که اینقدر زمان گذراست و عمر ما کوتاه.  افسوس که «عقربک های فواره در صفحه ساعت حوض زمان را به گردی بدل می کنند» گاهی بعضی دوستانم لطف می‌کنند و…

به نام او در این پست نکاتی به دو پست زیر که در مورد کتاب‌ها نوشته بودم اضافه می‌کنم. فرق این پست با آن پست‌ها در خود مطلب نیست؛ فرقش در من است که تغییر کرده‌ام. لینک دو پست قبلی: منابعی چند در باب کتاب‌خوانی کمی در مورد کتاب‌خوانی  در اینجا چند نکته به ذهنم رسید که اضافه کنم: اولین نکته شخصی است: برای من یکی از دست‌اندازهای کتاب خواندن شبکه‌های اجتماعی است، حتی شبکه‌ی…

برای تو می‌نویسم محمد. برای تو که دیگر آدم سابق نیستی.  اکنون برای تو می‌نویسم، اما می‌دانم که چند ماه بعد ممکن است دوباره به نامه‌ام سر بزنی.  یادت می‌آید که وقتی از اراک به اصفهان برمی‌گشتی چه رویاهایی در سر داشتی؟ یادت هست که در اراک که بودی_ اراکی که با وجود هر بدیش تو را با چهار تا آدم درست و حسابی آشنا و همکار کرد_ مدام فکر و ذکرت این بود که…