نوشته های محمد روفرش باف

به نام پروردگار ذهن من به مدت حدود یک ماه درگیر مسائلی شده بود که دغدغه‌ی بسیاری از مردم بود و هست. نتوانستم مثل قبل، خودم را ایزوله کنم و هیچ نگویم. خوشحالم از اینکه خداوند جرئت پرسیدن بیشتر، فکر کردن بیشتر، و نوشتن بیشتر در مورد دردهای مشترک را به من داد؛ نعمتی که قبلاً نداشتم و نمی‌توانستم به دلایلی نظیر اضطراب فراوان به آنها بپردازم.  احتمال زیادی دارد که اگر توفیقی باشد و…

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ممنونم از هیوای عزیز که محترمانه من را به فکر بیشتر کشاند. فکر کردن به بعضی از مسائل دردناک است و داشتن دوستان روادار می‌تواند این روند را تسهیل کند. از حوادث اخیر دلم خون است، اما خوشحالم که در میان کسانی که با آنها در این مدت گفتگو کردم هم بچه‌بسیجی‌های متعصب و نیروهای پلیس می‌گنجند و هم کسانی که مخالف حکومتند و حتی فی‌السابق بازداشت شده‌اند. پرسیدن مستقیم سوالات…

به نام پروردگار ساعاتی پیش برای اولین بار در دانشکده‌ی پزشکی تدریس کردم. و بسیار هم اتفاقی این قضیه رخ داد. رفته بودم به دانشکده سر بزنم تا با محتوای برنامه‌ کمیته پژوهش آشناتر شوم و خودم را برای منتورینگ یکی از تیم‌ها که قرار است مقاله بنویسند آماده کنم، اما در خلال کلاس متوجه شدم بخش مرتبط با «مقدمه‌» پروپوزال تدریس نشده. به مسئولان برگزاری کارگاه گفتم من آن بخش را می‌توانم ارائه دهم،…