هشت

به نام خدا

هشت سال از زمانی که وبلاگ‌نویسی مستمر را شروع کردم می‌گذرد. هرچند، دو سالی است که شاید نباید مستمر به شمارش آورم. اما باز پیشرفت است نسبت به وبلاگ‌نویسی دوران نوجوانی‌ام که هرچند ماه یک بار وبلاگ عوض می‌کردم.

به نوشته‌ی سال پیش نگاهی انداختم: هفت. نمی‌دانم اگر بخواهم وبلاگ‌نویسی را ادامه دهم چه بنویسم. اولویت‌های زندگی‌ام نسبت به هشت سال پیش و حتی چهار سال پیش طوری عوض شده که نوشتن با دست فرمان آن سال‌ها برایم بی‌فایده به نظر می‌رسد.

امید به خدا.