نوشته های محمد روفرش باف

به نام خدا سال پیش تصمیم گرفته بودم مقالاتی که در مورد مهاجرت خوانده‌ام یا ویدئوهایی که دیده‌ام و غیره را برای خودم در یک جا جمع کنم و در وبلاگ هم برای کسانی که دغدغه‌ی آن را دارند به اشتراک بگذارم. این سومین مطلب در این مورد است که بعد از یک سال و اندی مجدداً به اشتراک می‌گذارم.  مادرم کلیپ دکتر رنانی را به اشتراک گذاشت. احتمال می‌دهم که در اینستاگرام افرادی این…

هو الرحمن دو سه شب پیش خواب عجیبی دیدم. آنقدر عجیب که وقتی بیدار شدم در تحیر بودم: در کاخ و در عصر قاجار زندگی می‌کردم. معماری‌ها همه مربوط به آن دوران بود؛ حتی جزئیات بنا هم با معماری‌ آن دوران هم‌خوانی داشت. کاخی دوطبقه بود؛ احتمالاً نظیر کاخ مظفری دارآباد. معماری حیاطش و حوض وسطش هم مانند کاخ‌های آن دوران نظیر گلستان بود. اوضاع از چه قرار بود؟ هرج و مرج بود. شاهی نه…

پیش‌گفتار ۱: این نوشته‌ها تنها به درد دانشجویان داروسازی‌ای می‌خورد که تازه شیفت داروخانه گرفته‌اند یا در شُرُفِ شیفت گرفتن‌اند. شاید برای کسانی هم که در یکی دو سال اول شیفت دادنشان باشند مناسب باشد، اما به درد کس دیگری نمی‌خورد. پیش‌گفتار ۲: آنچه من می‌نویسم از تجربه و تفکرات خودم نشئت می‌گیرد. نه لزومی دارد که هرچه می‌گویم صحیح باشد و نه لزومی دارد شما قبولش کنید. این مطلب را صرفاً به عنوان تجربیات…