نوشته های محمد روفرش باف

به نام او پیش از آنکه حرف‌های اصلی‌ام را بگویم، این نوشته را به نوشته‌ی قبل بدوزم: در شب‌نوشت قبل، جملاتی را از کتابی که دوستم خوانده بود نقل کردم با این مضمون که «خرد این نیست که بگویی فلان چیز خوب مطلق است و فلان چیز بد مطلق. خرد این است که بدانی هر گزینه‌ای که انتخاب کنی تبعات خوب و بدی با خودش به همراه دارد». یکی از مصادیق همین عبارات، نوشتن شب‌نوشت…

به نام او جدیداً مطالعاتم در باب تاریخ و سیاست و تفکراتم حول این مسائل من را به چند نتیجه رسانده است، منتها هربار که در وبلاگ وارد می‌شوم که در موردشان بنویسم می‌بینم که حوصله ندارم و بی‌‌خیالش می‌شوم. اگر روزی حالش را پیدا کردم در مورد آن مسائل خواهم نوشت. چیزی از جامعه‌شناسی نمی‌دانم. اما آنچه که تاکنون فهمیده‌ام من را به این نگاه رسانده که «سوق دادن جوامع به سمت و سوی…

به نام او دیشب با یکی از دوستان مصری‌ام که علاقه‌ی زیادی به ایران دارد صحبت می‌کردم. گفت «از مزایای زندگی در اصفهان بگو». اولین چیزی که به ذهنم رسید زیبایی اصفهان بود. البته به او گفتم که خشک‌سالی سبب شده بیشتر اوقات زاینده‌رود در جریان نباشد و فکر می‌کنم این مسئله روی روحیه‌ی مردم اصفهان اثر می‌گذارد.  بعد به او از این گفتم که خیلی از آدم‌هایی که می‌بینم قدر نعماتی مثل زیبایی‌های شهرهایشان…